Om een duidelijk beeld te kunnen krijgen over ons bedrijf en onze ijslanderhouderij willen wij ons eerst voorstellen: Joan van de Pol, bezitter van het bedrijf ‘Lexkesveer’. Het Lexkesveer is al sinds 1847 in bezit van de familie van de Pol. Joan is opgegroeid in het boerenbedrijf en heeft kunstacademie gedaan.
Margriet Roosjen, van jongs af in de paarden gezeten, zo goed als dagelijks in de uiterwaarden te vinden, is doctorandus in de diergeneeskunde.
Marieke Roosjen, al van jong af aan opgegroeid met de ijslandse paarden en wat ermee samen hangt, is dierenarts, specialisatie paard.
Wij zijn samen al jaren bezig met het houden van onze ijslanders in dit uiterwaardengebied. Juist onze samenwerking vinden wij uniek en is de basis van ons resultaat, waar we heel trots op zijn.

Stal lexkesveer is een uiterwaardeboerderij gelegen aan de Rijn te Wageningen. Het bedrijf heeft 15 ha eigen land en daarbij nog 60 ha. Pachtland. Ook zijn er op dit bedrijf stallen voor de paarden aanwezig.
Het gebied “de Wageningese uiterwaarden” is voor natuurontwikkeling een belangrijk gebied. Dit uiterwaardengebied is een verbindingszone tussen de Veluwe en de Utrechtse heuvelrug. en valt dan ook binnen verschillende projecten zoals: ‘Renkumse poort’, ‘Herten aan de Rijn’, de EHS (Ecologische Hoofd Structuur) en Natura 2000.

De plek “Lexkesveer” is een heel uniek, cultuurhistorisch stuk uiterwaardengebied, wat direct grenst aan de Veluwe aan de noordkant en de Rijn aan de zuidkant
Het is een heel afwisselend gebied met hoger gelegen droge delen die vaak deels of nog helemaal  niet afgegraven zijn en lager gelegen delen die afgegraven zijn. In deze uiterwaarde liggen  kwelmoerassen, meertjes,  meerder sloten en de Renkumse beek die er doorheen loopt en uitmondt in de Rijn.
Wat heel bijzonder is, is de hoge kalkrijke rug langs een deel van de Rijn. Door ons beleid zie je hier nu steeds meer bijzondere planten verschijnen.

^{hoge kalkrijke rug}

Voor het omvormen van deze uiterwaarde naar natuur grazen hier onze ijslanders, in combinatie met klepelen en maaien van dit gebied. Op deze manier van beheer, kunnen we aan de doelstellingen voor ‘Ruimte voor de rivier’ voldoen We zorgen met ons begraas/maaibeleid ervoor dat de graslanden zo ‘kaal’ de winter in gaan, maar natuurlijk wel met voldoende en afwisselende ruigtes. Bij hoog water kan dan zoveel mogelijk water opgevangen worden. In de zomer is onze uitdaging om met ons beheer een zo mooi mogelijk  ‘bloemrijk grasland’ te krijgen.

Wij zijn dan ook heel zeer ambiteus om deze uiterwaarde d.m.v. ons beheer en fokkerij van de ijslandse paarden tot een heel mooi en doeltreffend gebied te behouden. Wij vinden het belangrijk dat we bewust dynamisch bezig zijn. D.m.v begrazen van verschillende groepen paarden, het maaien en het klepelen voeren we een dynamisch mozaïkbeheer. Voor het fokken en opfokken van onze ijslandse paarden blijven we ons fokdoel steeds kritisch  bijstellen: we blijven kritisch zoeken naar passende paarden en blijven schaven aan onze opfok.

Wat een grote uitdaging voor ons is, is om zoveel mogelijk ‘zelfvoorzienend’ te zijn. Het streven om in de zomer zo mooi mogelijk bloemrijkgrasland te krijgen o.a. door te maaien en dat we dit hooi dan in de winter weer gebruiken om onze paarden bij te voeren vinden we geweldig!
Maar ook op ijslandergebied proberen we alles zo veel mogelijk in eigen hand te houden. We hebben onze eigen hengsten waarmee we fokken, wat we als zeer positief ervaren. Ook o.a het bekappen van de paarden en van zelf sprekend de diergeneeskundige handelingen doen we allemaal zelf.

Onze paarden hebben wij op de eerste plaats dan ook nodig voor het begrazen van dit uiterwaardengebied. Ze staan hier jaarrond in verschillende groepen, zoals een jonge merriegroep, hengsten/ruinengroep, drachtige merriegroep/merrieveulengroep. Ook hebben we in het dekseizoen verschillende weitjes waar hengsten aan het dekken zijn.

Naast de uitdaging van de natuurlontwikkeling met onze paarden, hebben we ook de uitdaging van fokken. We hebben ons door de jaren heen steeds een duidelijker fokdoel kunnen stellen en dat proberen we dmv onze eigen merries en hengsten te benaderen.
Wij zijn des tijds dan ook heel gericht op zoek gegaan naar een fokhengst die zoveel mogelijk ons fokdoel benaderde, dit is onze hengst Demantur frä Saudárkróki. Maar het is niet bij hem gebleven, we hebben later de hengst Hertogi frá Stóra-Hofi gekocht en op dit moment hebben we verschillende jonge hengsten die we in de toekomst voor onze fokkerij in willen zetten. Hieronder ook eigen fokprodukten, o.a. Draumur frá Fljótarfákum,  hij is de veulenkampioen 2008 van Nederland.
Voor wat de merries betreft zijn we ook steeds op zoek naar ‘nog beter’, d.w.z. die ons fokdoel steeds meer benaderen. In middels hebben we zelf ook een heel aantal merries gefokt waar we zeker mee door willen fokken.

Doordat we ons zeer bewust zijn van wat voor paard we willen fokken en we daar onze paarden ook heel bewust voor ‘uitzoeken’ en zelf fokken, valt het ons steeds meer op dat er op ons bedrijf  toch wel een bepaald type ijslander  aan het ‘ontstaan’ is, we zien dit paard dan ook steeds meer als ons ‘huismerk’. Natuurlijk is het wel zo dat we kritisch blijven, dat moet ook. Dit zelfde geldt voor ons fokdoel, we blijven het bijschaven, perfectioneren. We willen d.m.v. onze fokkerij en opfok paarden in de uiterwaarden hebben staan waar wij dagelijks plezier aan beleven en als een paard van ons naar een nieuwe eigenaar gaat, willen we graag dat diegene een 'maatje' voor het leven gevonden heeft.

Wij zijn een bedrijf met een eigen visie, we lopen niet mee met de massa, we hebben zo onze eigen ideeen en zoeken daarin duidelijk onze eigen weg. Wij hebben met name door schade en schande geleerd wat we wel en niet willen. Ook hebben we in de loop van de jaren ervaren wat men over het algemeen als ideale ijslander ziet. Grappig is dat wat degene die contact met ons opnemen over het algemeen de ideale ijslander zo zien, zoals wij ons fokdoel gesteld hebben.

We hebben verschillende contacten in het buitenland, dit zijn bedrijven die heel graag onze paarden willen hebben. Niet alleen voor paarden reizen we veel kilometers, ook om te praten over fokken en alles wat ermee te maken heeft. In IJsland komen we voor deze ervaringsuitwisselingen  regelmatig op Saudarkroki, bij Gudmundur en Audur, waar we ook nog een fokmerrie hebben staan.. In Oostenrijk zijn goede contacten met Johannes Hoyos , die als het enigszins kan elk jaar naar Wageningen komt om de kudde te bekijken, wat voor ons heel waardevol is, Johannes heeft zo een brede ijslanderervaring, hij is een belangrijk klankbord voor ons. Regelmatig gaan er paarden van ons naar Oostenrijk en van daar uit gaan ze naar b.v. Zwitserland, Duitsland, Hongarije, Kroatië. Ook hebben we inmiddels verschillende contacten met Duitsland opgebouwd.